N. Antičević, I. Kordej - Tarzan - reke krvi

Kombinacijom impresivnih crteža Igora Kordeja, promišljeno kadriranih i fluidno ispripovijedanih, sa iznimno detaljnim i autentičnim prikazom podneblja i vremena u koje je smještena radnja (početak 20. stoljeća) te znalački ispričane priče Nevena Antičevića, prožete povijesnim intrigama i simboličkim sukobljavanjem drevne magije i moderne znanosti, stvoren je ozbiljan i slojevit prikaz Tarzana, dostojan originalnog lika iz romana Edgara Rice Burroughsa.
Antičević postavlja dublje osnove priče, s jedne strane magijsko-mitološke a s druge psihološki-simboličke, pa priča iznenada iz vrele Afrike zalazi u političke i špijunske igre ništa manje vruće Evrope pred Prvi svetski rat. Naime, za vreme kratkotrajnog Tarzanovog odsustva jedan vrač posednut zlim duhom baca vradžbinu na Džejn nakon čega ona postaje katatonična. 
S obzirom da joj afrički vračevi uprkos svoj svojoj dobroj volji ne mogu pomoći, ophrvan krivicom zbog sudbonosnog odsustva Tarzan se upućuje u Beč, na noge ocu psihoanalize Sigmundu Frojdu. Tamo na svoje iznenađenje otkriva da je Frojd, čiji je tajni pacijent niko drugi do Franc Ferdinad, otet a otkriva i opaku zaveru protivu Ferdinada, sračunatu na izazivanje prvog svetskog rata. Sa svim dešavanjima ovim prožet je unutrašnji monolog Karla Gustava Junga, koji sa svoje strane pokuašava da postavi osnove svoje teorije psihoanalize i savlada sve svoje unutrašnje kriđe koje ga opsedaju.