Božidar Prosenjak - Malo svjetlo

To nije sustavna antropologija jednog filozofa ili psihologa, nego su to iskre koje spontano vrcaju iz čovjeka i nenametljivo pokazuju neslućeno bogatstvo, ljepotu i dubine ljudskog duha, ljudske zajednice. Te su kratke rečenice kao bljeskovi i odbljesci jednog promišljanja, koji čovjeka pozivaju da zastane, da nađe trenutak za kontemplaciju, da zaustavi pogled. One nižu dojmove, nove uvide, čuđenje, zanose, ponos ili pak stanje kad se čovjek nalazi pred provalijom.